W 1995 roku Robert rozpoczyna karierę SOLO i pojawia się pierwszy solowy album Roberta Gawlińskiego ‘Solo’ Po raz kolejny album nagrany z pomocą muzyków sesyjnych, którzy i tym razem należeli do muzycznej elity naszego rodzimego rockowego podwórka. Wystarczy wspomnieć tylko, że na płycie grają tacy artyści jak: Robert (wokal, gitary), Marek Surzyn (perkusja), Leszek Biolik – na co dzień basista Republiki, Antoni Gralak (trąbka), Alek Korecki saksofonista zespołu Elektryczne Gitary, człowiek ukrywający się pod pseudonimem ‘Manitou’ (Robert Sadowski), a będący jednym z najlepszych gitarzystów w Polsce, Marek Czapelski (perkusja), Robert Lubera – gitarzysta i lider zespołu The End oraz Andrzej Smolik. Nagrań dokonano w Studio S-4 na przełomie lat 1994 i 1995. Po raz kolejny realizatorem był Leszek Kamiński. Płyta ta jest jednocześnie ostatnią nagraną przez Roberta dla MJM Music, który stał się polskim oddziałem koncernu Sony Music.

I jak to bywało z płytami Wilków i ten krążek przyniósł całą masę przebojów. Na pierwszy ogień poszedł utwór ‘O Sobie Samym’, który został użyty do promocji filmu z Bogusławem Lindą „Prowokator”. Z nieznanych powodów w filmie nie ma tej piosenki natomiast została ona użyta w celach reklamowych tego obrazu. Potem kolejno: ‘Trzy Noce Z Deszczem’, ‘Dokąd Zmierzamy?’, ‘Freedom And Love’, ‘Jasne Ulice’ – wszystkie te utwory wygrywały plebiscyty różnych rozgłośni radiowych, gazet młodzieżowych. Do promocji został wybrany również utwór ‘Ogień i Wiatr’, ale wytwórnia nie zgodziła się nakręcić do niego videoclipu. 31 sierpnia 1995, w dniu 32 urodzin artysty, miała miejsce premiera płyty ‘Solo’ oraz odbył się bankiet dla artystów, dziennikarzy i branży muzycznej, połączony z koncertem, na którym wystąpili: Maryla Rodowicz, Andrzej Krzywy, Robert Janowski, Closterkeller, Cave, O.N.A. Artyści wykonali piosenki Gawlińskiego we własnych aranżacjach. Poza tym Robert wykonał kilkanaście piosenek z formacjami, w których występował: Madame, Opera, Wilki oraz zaprezentował fragmenty płyty ‘Solo’. W występie tym wspomogli Roberta: Leszek Biolik oraz Artur Hajdasz (ex-Tilt, Pudelsi, Made In Poland) Płyta ta po pięciu miesiącach sprzedaży uzyskała status Złotej Płyty. Rok 1995 kończy się dla Roberta przyznaniem pierwszego miejsca plebiscyty magazynu Brum w kategorii – Autor Tekstów. W tym samym plebiscycie Robert zajął także trzecie miejsce w kategorii Wokalista Roku, drugie miejsce w kategorii Kompozytor Roku a płyta ‘Solo’ zajęła trzecie miejsce w ogólnym plebiscycie czytelników. Robert otrzymał także aż 6 nominacji do nagrody Fryderyka.

W roku 1996 Robert zagrał trasę koncertową w 12 miastach polski zakończoną w Krakowie koncertem dla telewizji. Skład zespołu jaki towarzyszył Robertowi był następujący: Robert, Leszek Biolik, Andrzej Smolik, Alek Korecki, Marek Surzyn, Robert Lubera. W tym samym roku Robert wystąpił także na festiwalu polskiej piosenki w Opolu, gdzie w koncercie poświęconym pamięci Krzysztofa Klenczona zaśpiewał utwór ’10 W Skali Beauforta’, a w konkursie zaśpiewał dwie piosenki ze swojego repertuaru: ‘O Sobie Samym’, ‘Trzy Noce Z Deszczem’. Wystąpił również w Szwecji na festiwalu Krajów Nadbałtyckich Karlsham ’96 gdzie zajął drugie miejsce, oraz otrzymał nagrodę publiczności. Gawliński otrzymał również nagrodę Złotego Mikrofonu od czytelników magazynu Popcorn.

Zaraz po rozwiązaniu umowy z MJM Sony (również ze względów finansowych) Robert postanowił związać się z prężnie rozwijającą się krakowską wytwórnią Starling, która miała już w swoich szeregach zespół Lady Pank. 6 Listopada 1996 zakończona została praca nad 7 płytą długogrającą w dorobku Roberta ‘Kwiaty Jak Relikwie‘. Piszemy siódma płyta – ponieważ bierzemy pod uwagę płytę zespołu Madame, Opera, trzy płyty Wilków oraz pierwszą solową. Po raz kolejny płytę nagrywano z udziałem sidemanów. W nagraniach wzięli udział ludzie, z którymi Robert już wcześniej nagrywał piosenki: Andrzej Smolik (instrumenty klawiszowe), Marek Surzyn (perkusja), Alek Korecki (instrumenty dęte, flet), Robert Majewski (trąbka), Robert Lubera (gitara), Leszek Biolik (bas). Po raz pierwszy Robert zaistniał również w roli producenta w duecie z Leszkiem Kamińskim. Nagrań dokonano w studio Winicjusza Chrósta, oraz w studio Buffo. Płyta przyniosła nieco inną muzykę niż poprzednie płyty Roberta, ale nadal to co dało się odczuć od pierwszych dźwięków to ta słynna melodyka. Również po raz kolejny Robert udowodnił, że jest jednym z najlepszych tekściarzy w Polsce. Krążek promowały utwory ‘Sid i Nancy’, ‘Nie Stało Się Nic’, ‘Tacy Jak Ja’, ‘Woja I Miłość’, ‘Kwiaty Jak Relikwie’. Sam Robert stwierdził, że jest to najbardziej osobista płyta w jego dorobku. Jako ciekawostkę należy podać, że po raz kolejny Robert wtrącił akcenty zespołu The Doors. Tym razem w piosence ‘Kocham Niewinność’ wpleciono głos Jima Morrisona. Robert opowiadając o tej płycie wspomina: ‘…Mój głos został poddany różnym eksperymentom – nagrywałem go m.in. przez słuchawkę walkmana, której membrana rezonowała o moje zęby trzonowe…’ Inną ciekawostką jest to, że album ten w zamierzeniu miał być ‘wilczą’ płytą i tylko brak czasu nie pozwolił na to aby tak się stało. Reszta ze składu zespołu Wilki zajęta była projektem Hopsa. Także w związku z tym albumem powstał utwór ‘Tonight’, ale ostatecznie nie znalazł się on na krążku.

‘Kwiaty Jak Relikwie’ miały swoją premierę 17 lutego 1997 roku. Promocja płyty polegała na trasie koncertowej złożonej z 20 koncertów. Robert wystąpił na festiwalach w Opolu i Sopocie, gdzie otrzymał Nagrodę Dziennikarzy. Wziął również udział w Wyborach Miss Polski oraz pokazie sztucznych Ogni na zamku w Olsztynie. Zagrał tam koncert dla 2000 publiczności. Płyta podobnie jak inne nagrania Roberta osiągnęła status złotej płyty. Również w roku 1997 Robert nagrał duet wraz ze swoimi przyjaciółmi z Lady Pank. Piosenki „Choćby Nie Wiem Co” oraz ‘Z Dzikiej Ziemi’ znalazły się na krążku ‘Być Wolnym’, którego pomysłodawcą był Jan Borysewicz. W nagraniu pierwszej z tych dwóch piosenek udział wzięli: Janusz Panasewicz (wokal), Jan Borysewicz (gitary), Darek Kozakiewicz (gitary), Ryszard Sygitowicz (gitary), Titus (bas), Jakub Jabłoński (perkusja). Natomiast druga została nagrana w znanym już dobrze składzie: Leszek Biolik, Andrzej Smolik, Robert Lubera, Marek Surzyn. Teksty w obu przypadkach pochodziły od Roberta natomiast muzykę do pierwszej piosenki przygotował Jan Borysewicz, a do drugiej już Robert.

17 kwietnia 1998 roku światło dzienne ujrzał kolejny krążek Roberta ‘X‘. Tym razem Robert postanowił poromansować nieco z muzyką elektroniczną i graniem tzw. loopami. Nagrań dokonano w 1997 roku w studio Winicjusza Chrósta, oraz Sudio S-4. W nagraniu płyty udział wzięli: Marek Czapelski (bębenki), Antoni Gralak (trąbka), Radek Łuka – basista grający we wrocławskim zespole Rotary (kiedyś Mancu) a także z Katarzyną Stankiewicz, Andrzej Smolik (klawisze, programowanie), Magdalena Steczkowska (wokal), Dariusz Plichta (puzon) oraz… Robert Sadowski (Madame, Houk, Kobong). Czyli ponownie drogi dwóch panów z Madame zeszły się. Nad produkcją płyty czuwali Robert oraz Andrzej Smolik, oraz jak zwykle w przypadku płyt Roberta – Leszek Kamiński. Płyta okazała się nieco mniej przebojowa, ale była za to płytą bardzo równą jeśli chodzi o stylistykę. Piosenki takie jak ‘Długi Spacer’, ‘Miasto We Śnie’, ‘Czy Czujesz Czasem Co Czuję Ja’ pojawiły się na listach przebojów. Robert zagrał także specjalny koncert w studio radiowej ‘Trójki’, który został wyemitowany na antenie. Kompaktowa wersja płyty zawiera dodatkowo dwa remixy wykonane przez Andrzeja Smolika do piosenek ‘Tacy Jak Ja’ oraz ‘Smutne Liście’. Robert wziął również udział w koncercie we Wrocławiu podczas wystawy Intermedia (targi muzyczne). Płyta ‘X’ okazała się ostatnią płytą nagraną dla wytwórni Starling. Ciekawostką jest fakt, że teledysk do piosenki ‘Długi Spacer’ wyreżyserowany przez Mariusza Trelińskiego, obrazuje to co dzieje się z człowiekiem podczas tzw. śmierci klinicznej. Również w związku z tą płytą Robert wziął udział w kampanii promocyjnej kosmetyków Generation X. Trasa ‘Generation X Tour’ odbyta na przełomie września i listopada obfitowała w multimedialne ozdobniki: slajdy, ruchome obrazy, loopy, projekcje video.

W 1998 roku Robert debiutuje przed kamerą jako aktor. Lech Majewski, od dawna mieszkający w Stanach Zjednoczonych, zaproponował Robertowi udział w biograficznym filmie ‘Wojaczek’, gdzie Robert wcielił się w postać Edwarda Stachury. Film miał swoją premierę w roku 1999. W tym też roku Robert podpisał wieloletni kontrakt z największą wytwórnią płytową w naszym kraju – Pomaton’em, który stanowi człon składowy światowego koncernu EMI. Rok 98 skończył się dla Roberta dosyć dobrze – czytelnicy magazynu Brum przyznali mu drugie miejsce w kategorii Wokalista Roku, a teledysk ‘Długi Spacer’ zajął pierwszą lokatę w tym samym plebiscycie.

W dniach 12 kwietnia – 27 maj 1999 roku Robert zaszył się ponownie w studio S-4 aby nagrać swój czwarty solowy longplay ‘Gra‘. W nagraniach wzięli udział : Andrzej Smolik (instrumenty klawiszowe, programowanie), Radosław Łuka (bas), Przemek Mamot (perkusja). Rolę gitarzysty tym razem całkowicie wziął na siebie Robert, który mógł już pochwalić się nowym procesorem gitarowym. Materiał zawarty na płycie został zrealizowany na systemie Pro Tools przy udziale ekipy z Radia Wrocław. Producentami po raz kolejny byli Andrzej Smolik i Robert, a realizacji nagrań dokonał Leszek Kamiński. Również Grzegorz Czachor miał duży wpływ na brzmienie płyty. Album miał swoja premierę 22 października 1999, ale już 16 sierpnia w rozgłośniach radiowych królował singiel z tej płyty ‘Cherman”. Drugim singlem jaki pojawił się na antenach w październiku był ‘Mamy tylko Chwile’. Ta piosenka doczekała się teledysku nakręconego w Los Angeles przez Łukasza Bielana. ‘Cherman’ był najczęściej granym utworem podczas wakacji ’99 roku. Robert Gawliński otrzymał również nominacje do nagrody Fryderyki 99 w kategoriach: wokalista roku, kompozytor roku i płyta roku. Robert zdecydował się na wypuszczenie jeszcze jednego singla z tej płyty – utworu ‘Pozytywka’, który jak stwierdził podczas koncertu w Jeleniej Górze w maju 2000 r. jest jego ulubionym na płycie. Niestety, z przyczyn nie zawinionych przez artystę, nie doszedł do skutku jego występ podczas ostatniego cyklu Inwazji Mocy RMF FM, gdzie Robert miał wystąpić obok zespołu The Cranberries. Natomiast Robert wystąpił obok innej gwiazdy – niemieckiego zespołu H-blockx.

W roku 2000 Robert rozważał przyjęcie roli Jima Morrisona w musicalu ‘Jeździec Burzy’. Ostatecznie jednak rok 2000 przynosi kolejną płytę w dorobku artysty – tym razem album dwupłytowy ‘Największe Przeboje’ gdzie na dwóch kompaktach Robert przedstawia 28 swoich największych hitów nagranych solo lub z zespołem Wilki, oraz dwa premierowe utwory. Jeden z nich ‘Beze Mnie O Mnie’ zaczyna szaleć na radiowych listach przebojów. Drugi utwór ‘O Miłości’ poświęcony jest pamięci Bogdana Łyszkiewicza – lidera zespołu Chłopcy z Placu Broni, który zginął w wypadku samochodowym. W tym roku Robert nagrał również piosenkę z zespołem Zdobywcy Pewnych Oskarów pt. ‘Sen O Miłości W Dzień’, a także wystąpił 23 września w Teatrze Wielkim z recitalem poprzedzającym występ Ray’a Charlesa. Koniec roku 2000 to podjęcie nowego wyzwania: czyli napisanie muzyki do inscenizacji ‘Hamleta’, którą przygotował dyrektor Teatru Ochota Tomasz Mędrzak. Premierowe przedstawienie Hamleta odbyło się 24 lutego w Teatrze Ochoty w Warszawie. W przedstawieniu artysta zagrał również jedną z ról – Ducha Ojca Hamleta. Natomiast kilka dni wcześniej 9 lutego odbyła się pierwsza po 6 latach próba zespołu Wilki, na której zespół ćwiczył materiał na trasę koncertową promującą ‘Największe Przeboje’. W lutym nastąpiła również zmiana składu zespołu samego Roberta. Sekcja Radek Łuka – Mamot została zastąpiona sekcją rytmiczną Marcin Ciempiel (ex – Mannam, Oddział Zamknięty, Grejfrut) – Artur Hajdasz (Homo Twist, Pudelsi, Made In Poland, Dupą, Exhumacja, ex – Tilt, Chuligani, ex – Oni, ex – Kicking Head, Chłopcy z Placu Broni).